Overig

Het wonderlijke voorval met de vader, een hete pan en een peutervinger.

Afgelopen woensdag werd ons kneuterige gezingsgeluk opgeschrikt door een telefoontje van de juf van oudste. Ik herinner mij de woorden gymles, harde klap, pijn in polsen, dikke bult, bloed en overstuur nog.

Nu wil het toeval dat ik net die dag behoorlijk actief was om onze peuter op het potje te laten plassen. Ik had nog net op tijd de heldere geest om hem een luier om te doen en een broek. gelukkig wonen we vlakbij de sporthal en daar trof ik ons moppie, stijf van adrenaline en compleet overstuur aan. Ze was uitgegleden tijdens het rennen en vol vaart tegen een kast gegleden. Haar polsen klapten dubbel waardoor haar hoofd tegen de kast is gedreund.

Natuurlijk wilde ik even dat de huisarts één en ander nakeek en voor ik het wist, zaten we bij de spoedeisende hulp, op verdenking van 2(!!) gebroken polsen. ‘Gelukkig’ zwaar gekneusd en nu loopt ze met twee handen in een soort steunkous rond.

Eenmaal thuis besloot mijn lief pannenkoeken te bakken als troost. Ik ging nog even naar de supermarkt om wat lekkers te halen als troost en wat joggingbroekjes voor de jongste.

Inmiddels was ik zwaar overprikkeld en echt heel moe. De nacht ervoor werd gedomineerd door een snurkende man en snotterende peuter. Weinig slaap dus. Ik deed op mijn gemak de boodschappen en ging, heel rustig op mijn dooie akkertje, naar huis. Ik stond nog buiten en ik hoorde al gehuil. Ik dacht dat Aline toch wel erg veel pijn had. Eenmaal binnen trof ik mijn zoon aan, in tranen met zijn vingertje omhoog. Hij was gaan kijken bij mijn man, die druk was met pannenkoeken. En in een split-second was het gebeurd: vingertje bij de pan en… au. Een flinke blaar pronkte zijn wijsvinger.

Gelukkig heeft de Peppa-big pleister troost gegeven.

Koken met kinderen…. het blijft altijd opletten.

Dit vind je misschien ook leuk...